Bayramlar ne güzeldir aslında, bütün aileyi bir araya getirir. Yeri geldiğinde uzak yakın herkes aynı sofraya oturur. Akraba ziyaretlerine gidildiğinde yeni akrabalarla bile tanışabilirsiniz. Ama en güzeli anneanne ya da babaanne evine gidilip onların özel bayram yemeklerini yemektir. Çok uzun zaman oluyor bu güzellikten mahrum kalalı. O güzel birlik ve berberlikten eser kalmayalı....
Özleniyor büyükler, yaş aldıkça daha bir anlıyor insan onların kıymetini. Artık o güzel sofralar kurulmuyor ama büyüklerimizle bayramlaşmaya kabristana gidiyoruz. Onlarsız bayramlar, buruk bayramlar benim için. Bayram çocuklar içinmiş aslında. Büyünce anlıyor insan. Keşke eskilere gidebilsek de her saniyesini doya doya yaşayıp harcamasak o kıymetli zamanı.
90'larda çocuksanız Barış Manço'nun ''Bugün Bayram'' şarkısını söylemeden asla bir bayram sabahına uyanmamışsınızdır. Bayram sabahı erkenden kalkar şarkımızı söyleyerek bayramlıklarımızı giyer kahvaltı için babalarımızın bayram namazından dönüşünü beklerdik. Bizde durum biraz farklıydı ben dedemin bayram namazından dönüşünü beklerdim kapının önünde. Ufukta göründümü koşa koşa kucağına atlardım. Bayrama gerek yoktu gerçi, hep coşkuluydu benim dedeme olan sevgim. Şimdi babamda görüyorum onu sanki, onun hali onun tavrı sirayet etmiş gibi...
Dedim ya eskisi gibi değil. Hani büyükler derdi ya ''Nerede o eski bayramlar?'' Klişe gelirdi biz gençlere. Şimdi bizim nesilde biraz klişelere doğru gidiyor sanırım. Bizler de eski lezzeti alamıyoruz bayramlardan...
Sevgiler...
Herkese iyi bayramlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder